| Samenvatting: | Met donderend geraas onderging Iran tijdens de islamitische revolutie van 1979 een metamorfose. Het veranderende van de decadente, corrupte en naar de pijpen van het westen dansende monarchie van sjah Mohammed Reza Pahlavi in een streng islamitische republiek onder leiding van de uit zijn ballingschap teruggekeerde ayatollah Khomeini. Die werd met luid gejuich ontvangen, ook al veranderde hij de kleur van het straatbeeld in zwart en bleek zijn revolutionaire garde een geduchte tegenstander van de vrije geest. Iran werd in het Westen lange tijd beschouwd als het land dat de hel het dichtst benaderde. In post-revolutionaire staten verzacht echter mettertijd de ideologie. Zo ook in Iran. Zijn leiders spraken allengs minder harde woorden. Maar wat houdt dat in voor het leven van alledag? Journaliste Nies Medema ging op onderzoek in het land van de hezbollahs, met in haar bagage een christelijk-gereformeerde opvoeding, een basiscursus Farsi en veel goede raad van Iraans-Nederlandse vrienden. Ze logeerde bij ouders, broers of verre achternichten van Iraanse Nederlanders afkomstig uit de drie families die in dit boek de hoofdrol spelen, om zodoende het dagelijks leven in de islamitische republiek beter te leren kennen. Want wat betekent het nou eigenlijk om daar, als man of als vrouw, te leven? Medema werd hartelijk ontvangen en voerde lange gesprekken over vrijheid en wetten, geloof en traditie. |