| Samenvatting: | De joodse schrijver Isaac Deutscher schreef eens: 'Wij mogen miet toestaan dat herinneringen aan Auschwitz ons chanteren om de verkeerde zaak te steunen. Ik zeg dit niet alleen als joods marxist, maar ook als iemand wiens naaste verwanten in Auschwitz omkwamen terwijl de overlevenden van zijn familie in Israël wonen. Wanneer wij de oorlog van Israël tegen de Arabieren wettigen of goedpraten, dan bewijzen wij Israël daarmee op de lange duur geen dienst. Laat ik het nog maar eens herhalen: de veiligheid van Israël werd door de oorlogen van 1956 en 1967 niet verzekerd maar ondergraven. De zgn. 'vrienden van Israël hebben het land in een rampzalige richting gedreven'.
Nederland staat vooraan in de rij van die vrienden, naties, die door hun kritiekloze bewondering en steun de werkelijke belangen van Israël en de joden hebben geschaad. In het laatste hoofdstuk van dit boek probeert de auteur die houding van het Nederlandse volk te verklaren. In de voorafgaande schetst hij de voorgeschiedenis van het conflict, die hier te lande weinig bekend is. Hij vertelt daarbij ook, hoe het plan voor een joodse staat juist bij nadenkende joden op grote weerstand stootte en hoe de realisering ervan sinds 1948 door zulke joden wordt bekritiseerd en soms betreurd. |
| Trefwoorden: | Israël, koloniale geschiedenis, geschiedenis, Tweede Wereldoorlog, zionisme, Theodor Herzl, Palestina, Joden, Deir Yassin, Bernadotte, vluchtelingen, Suezoorlog, oktoberoorlog, Nederland, publieke opinie, |